Paglinang ng Pagkakaibigan: Mula sa Layunin tungo sa Paanyaya

Ang paglinang ng pagkakaibigan sa pamamagitan ng intensyon ay maaaring makatulong sa paglilinaw ng mga ugnayang gusto mo at pagpili ng mga kilos na nagbubukas ng mas maraming pagkakataong makakilala ng tao. Ituring ito bilang simbolikong pagninilay, hindi puwersang lumilikha ng mga kaibigan. Hindi mo maaakit ang isang partikular na tao upang maging kaibigan o maipipilit ang oras, interes o pahintulot niya.

Tukuyin ang uri ng pagkakaibigang gusto mong isabuhay

Sa halip na isulat ang Mahahanap ko ang perpektong barkada ko, ilarawan ang karaniwang mga karanasan: regular na paglalakad, kausap na makakapalitan ng mga mungkahing aklat, o kasama sa isang klase sa lugar ninyo. Saka tukuyin ang ambag mo. Ang Magiging mausisa ako, tutuparin ko ang makatwirang mga pangako at mag-aanyaya ako sa paraang madaling tanggihan ay nagbibigay sa iyo ng magagawa nang hindi nagtatakda ng papel para sa iba.

Isaalang-alang ang tunay mong kakayahan. Kung mahirap para sa iyo ang mga gabi, baka mas angkop ang grupong nagtitipon tuwing katapusan ng linggo kaysa punung-punong iskedyul ng pakikisalamuha. Maaaring makaapekto sa mga pagpipilian mo ang kakayahang makilahok, transportasyon, pera at mga responsibilidad sa pag-aalaga. Hindi pagsusulit ng pagiging positibo ang isang layunin; dapat nitong tulungan kang makahanap ng mga pagkakataong kaya mong salihan sa halip na sisihin ang sarili sa kakaunting pagkakataon.

Lumikha ng mga pagkakataon para sa paulit-ulit na pakikisalamuha

Pumili ng gawaing talagang gusto mong ulitin: isang grupo sa aklatan, takdang oras ng pagboboluntaryo, samahang naglalakad na kaya mong salihan o pamayanang nakikipag-ugnayan sa internet na may regular na talakayan. Sa pagkasanay sa isa’t isa, dumarami ang pagkakataon mong matutuhan ang mga pangalan, maalala ang mga detalye at matuklasan ang magkakaparehong interes. Hindi garantiya ng pagiging malapit ang pagdalo lamang, at walang takdang panahon kung kailan dapat maging kaibigan ang isang kakilala.

• Magsimula sa maliit: magpakilala at magtanong tungkol sa gawaing pinagsasaluhan ninyo.
• Tandaan ang isang bagay na kusang ibinahagi, gaya ng isang proyekto o paboritong manunulat, at itanong ito sa susunod.
• Magmungkahi ng tiyak na planong walang pamimilit: Magkakape ako pagkatapos ng klase sa Huwebes. Gusto mong sumama?
• Gawing praktikal ang paanyaya sa pamamagitan ng pagbanggit sa oras, gastos o lugar kung mahalaga ang mga ito.

Muling makipag-ugnayan nang hindi nagiging pangungulit

Pagkatapos ng masayang usapan, maaaring makatulong ang maikling mensahe para maipagpatuloy ang ugnayan: Natuwa akong pag-usapan ang pelikulang iyon. Ito ang pamagat na nabanggit ko. Kung hindi matuloy ang plano, maaari kang mag-alok ng isa pang pagkakataon nang isang beses. Ang paulit-ulit na paanyayang walang sagot ay dahilan upang umatras, hindi upang paigtingin ang ritwal o hulaan ang kahulugan ng pananahimik ng iba.

Pansinin ang pagtutumbasan sa paglipas ng panahon, hindi ang magkaparehong pagsisikap sa bawat palitan. Maaaring bihirang mauna ang isang tao pero maaasahang dumalo at magpakita ng interes; maaaring masigla naman ang iba pero walang oras. Magtanong tungkol sa mga kagustuhan sa halip na lihim na magbilang ng ambag. Maaari kang maghanap ng mga ugnayang kapwa ninyo pinahahalagahan habang kinikilalang may iba’t ibang iskedyul at paraan ng pakikipag-usap.

Magbigay-puwang sa mabagal na simula at pagkabigo

Maaaring manatiling kaswal ang mga bagong pagkakaibigan, lumalim nang hindi pantay ang bilis, o hindi lumampas sa pinagsasaluhang gawain. Wala sa mga kinalabasang ito ang patunay na mali ang paglinang mo sa pamamagitan ng intensyon. Iwasang magbahagi ng sobrang personal na bagay o mag-alok ng mga pabor na hindi mo kayang panindigan para lamang mapalapit. Ang komportableng bilis ay nagbibigay sa inyong dalawa ng puwang na magpasya kung ano ang gusto ninyo.

Sa katapusan ng isang buwan, itanong kung aling lugar o grupo ang nagustuhan mo, aling mga pakikipag-ugnayan ang may pagtutumbasan at ano ang kaya mong ulitin nang hindi nauubos ang lakas mo. Maaari kang magpanatili ng isang regular na gawain at sumubok ng iba sa susunod. Sa kuwaderno nararapat ang layunin; sa usapan nararapat ang paanyaya, kung saan malayang makasasagot ang kausap.